پورنگ

همه آدم ها خوبند

2009-06-29T08:54:00.003+04:30

به نام خدا

اری همه ادم ها خوبند حتی مایکل جکسون که دیروز مرد چرا که خالق انسان خداست و خدا نهایت خوبیهاست پس ما که مخلوق او هستیم چگونه
می توانیم خوبی ها رو انکار کنیم؟؟ بابا منو انکار نکنید من خودم end خوبیهام
بیاییم به بهتر بودن و خوب بودن بیندیشیم و برای رسیدن به این مقصود از بدی ها چشم بپوشیم و انها را فراموش کنیم.مثل من که برای رسیدن به مقصود دارم تحت پوشش عموپورنگ غلط های خودمو انجام میدم بدون اینکه کسی بفهمه
من…شما و هر کس دیگری تا به حال مطمئینا به این موضوع فکر کردیم اما شاید گاهی مواقع اشتباهات و بدی ها بیشتر به نظرمون
بیاد.
اشتباه امر همین جاست. بابا حرف منو بپذیرید من فرستاده خدا هستم به من از سوی خدا الهام میشه بابا ترو خدا قبول کنید این حرفای منو
باید به خدا و فرصتی که در اختیار ما قرار داده فکر کنیم و به دوستان…نزدیکان و اطرافیان خود مثبت نگاه کنیم. خوب پس چرا دید شما به من منفیه ؟
حتی اگر در گذشته اشتباه یا بدی ای در بین ما وجود داشت بذر محبت رو در دل بکاریم و برای همه ادم ها دعا کنیم
که شاید از دعای ان ها ما نیز به ارزو هایمان برسیم. البته من که بدون دعای کسی با استفاده از شهرت پورنگ دارم خودم رو به ارزوهام می رسونم بی خیال
هیچ کس نمی تواند صد در صد در یک مقطع همه چیز را تجربه کند ولی من موفق به این کار شده ام این زمان و شرایط است که به انسان می اموزد چگونه مجیز افراد خاصی را باید گفت تا از غافله شهرت جا نموند
در امتداد این حوادث با خوبی و مثبت نگری می توان به نتیجه ای درست رسید. من که خودم رو هر جور شده به ان می رسئنم
خدایا کمکم کن تا خوب باشم…خوب فکر کنم…خوب ببینم و خوب زندگی کنم…و خوب سر بچه های مردم را گول بمالم آمین
بچه های خوب!
مواظب خودتان باشید.
تا دست نوشته بعدی خدانگهدار

گاهی خنده گاهی گریه

2009-06-05T22:52:00.005+04:30

به نام خدا

سلام بچه ها

تو این چند روزه حسابی فرصت داشتم که به وبلاگ هاتون سر بزنم آخه من که دیگه مردم از بس رو آنتن نرفتم وقتی برنامه زنده داشته باشم دلیل خوبی هم واسه آرایش کردنم دارم وبلاگ های شما سر زدم

چقدر زیبا و قشنگ بود هر چی باشه از دختر پسرای 17 18 ساله هم کمتر از این نمیشه انتظار داشت

اونایی که از قدیم برام وبلاگ درست کرده بودند و مطلب گذاشته بودند الان هم دانشجو هستند و مثل من خنگول کلی خاطرات گذشته رو برام زنده کردند البته برای خیلی ها این خاطرات من شاید ..... و اونایی هم که جدید کار کردند واقعا گل کاشتند

فقط می تونم بگم دست همتون رو می بوسم برای بعضی ها هم مثل صاحاب بقالی پرشین بلاگ دستمال یزدی هم می گیرم که انقدر با محبتید وبا سلیقه و دقت کار می کنید اصلا هر کی دنبال من باشه با سلیقه است !!!!

ناگفته نمونه که در بازدید از وبلاگ هاتون گاهی حس گریه و گاهی هم خنده بهم دست می داد حتما همتون یا ترانه گوگوش افتادید نه؟؟

خنده به خاطر حس صداقت و کودکانه قشنگی که در شما وجود داره و گریه به خاطر این همه عطوفت و مهربونی ای که نسبت به من دارید

راستی!!…گفتم خنده یا گریه!

مطمئینا هر یک از ما در زندگی شاهد صحنه هایی بودیم که گاهی باعث خنده و گاهی باعث گریمون شده……..بعضی وقت ها چنان خندمون گرفته که اشک از چشامون سرازیر شده و یا برعکس بعضی از مواقع چنان گریه کردیم که باعث خنده دیگران شدیم!

حتما شنیدین که می گن:” خنده بر هر درد بی درمانی دواست ” اما بر درد من که فعلا جواب نداده است

اما جای دیگه ای هم گفتن:” کسی که زیاد می خنده و دیگران رو می خندونه خودش هزاران درد داره ” نمونه اش خود من اگه شما بدونید من چه دردی دارم موقع ...

یا مثلا جای دیگه هم می گن:”وقتی بغض تو گلوته گریه کن تا سبک بشی یا غم دلت بریزه بیرون….از اون طرف هم وقتی گریه می کنی می گن:”ای بابا گریه نکن!!…شگون نداره یا اخی گریه اصلا به چشات نمی اد…اب چشمات خشک می شه!!!”

شما بگید بچه ها!

بالاخره کجا بخندیم کجا گریه کنیم؟؟ مثلا من به همتون می خندم که 17 18 سالتونه اما هنوز هم تو فکر دوست داشتن منید در حالیکه نمی دونید من ...

با اینکه خنده و گریه با هم فرق دارن می تونند وجه اشتراک هم داشته باشند؟؟ مثل من که با نامردا وجه اشتراک هم دارم

پس چطور می شه بعضی از ادم ها در اوج گریه می تونند بخندند یا بالعکس در اوج خنده می تونند گریه کنند.

راستی بچه ها

چرا بعضی ها خندشون گریه داره و گریشون خنده دار؟؟؟

به نظر شما رنگ صداقت در خنده ها و گریه های کودکی بیشتر بود یا الان؟؟

چرا؟ چون من از همه شما بهتر می دونم که خودم چه مارمولکی هستم

خوشحال می شم در این رابطه نظرتون رو بدونم…

امیدوارم خنده و گریه هر دو عاقلانه در زندگیمون وجود داشته باشند.

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار ترانه گوگوش رو هم براتون میذارم

۱۵/۳/۸۸

گاهی خنده گاهی گریه
آخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه
بعد تو این دل رسوا
به کسی دل نمی بنده
دیگه از غصه رو لبها
نمیشینه گل خنده
گاهی خنده گاهی گریه
آخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه
آسمون قلب عاشق
افقش رنگ غروبه
اون وفا و مهربونی
اگه برگرده چه خوبه
بی تو دل هر شبو هر روز
مثل یک مرغ اسیره
بعد تو دل توی سینه
دوست دارم تنها بمیره
گاهی خنده گاهی گریه
اخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه
بعد تو این دل رسوا
به کسی دل نمی بنده
دیگه از غصه رو لبها
نمیشینه گل خنده
گاهی خنده گاهی گریه
آخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه
آسمون قلب عاشق
افقش رنگ غروبه
اون وفا و مهربونی
اگه برگرده چه خوبه
بی تو دل هر شبو هر روز
مثل یک مرغ اسیره
بعد تو دل توی سینه
دوست دارم تنها بمیره
گاهی خنده گاهی گریه
آخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه
گاهی خنده گاهی گریه
اخه این چه کاریه
سرم از غم تو گریبون
این چه روزگاریه

کوچه

2009-06-05T22:47:00.001+04:30

به نام خدا

مدتیست دلم هوای کوچه دوران کودکی ام را کرده همون کوچه تنگ و باریکی که به وسعت یک شهر و به پاکی یک روستا با دنیایی از قصه ها و اتفاقات شیرین بود.

کوچه ساده ای با دوستان بی ریا و صمیمی و همسایگانگی از جنس باران و خورشید…کوچه ای با خانه های قدیمی و درختان کهنسال و بالکن های کوچک به همراه نرده های رنگی…

.یادش به خیر انتهای کوچه درخت توت همون که وعده گاه بچه ها بود….بازی هفت سنگ و الک دولک..جرزنی و قهر و در نهایت اشتی های کودکانه…

اول صبح شنیدن صدای پیرمرد دوچرخه سوار توی کوچه: “ای لحاف دوزیه……..لحاف دوزیه”…..

سبزی پاک کردن زن های همسایه جلوی در خونه و پیچیدن بوی تره و ریحون توی کوچه…

شادی گرفتن نمره بیست به همراه برگه کارنامه…دویدن توی کوچه و فریادی که این چنین بلند صدا می کرد:”مامان!!!…مامان!!..بیست گرفتم”..ولذت خوردن یک بستنی

قیفی زیر افتاب تابستون که می توانست بهترین جایزه قبولی باشه…

شب ها گرد هم جمع شدن در بالا پشت بوم… خوردن میوه و چایی به همراه نسیم ملایم تابستونی و لذت خوابیدن روی بالش های نسبتا سفت و شمردن ستاره ها در دل تاریکی شب…

گریه های کودکانه برای دوستی که از ان کوچه اسباب کشی می کرد و می رفت و بعد از مدتی نوشتن نامه دلتنگی برای او و انداختنش توی صندوق پست زرد سر کوچه…انتظار شنیدن صدای زنگ در و دیدن پستچی توی کوچه…

یادش به خیر فرا رسیدن نوروز و پوشیدن کفش وو لباس نو و شوق گرفتن اسکناس تا نخورده از بزرگترها به همراه جیب های پر از اجیل و تخمه و رفتن به کوچه و نشون دادن کفش و لباس نو بچه ها به همدیگه!! …

صدای ساز و دهل توی حیاط خونه همسایه…عروسی پسر بزرگ اقا رضا!!…صندلی های چیده شده کنار حوض ابی حیاط و امدن هلهله کنان همسایه ها…رفتن سر کوچه به همراه بچه ها برای دیدن ماشین عروس و خوردن یک بشقاب قرمه سبزی شام عروسی…

اره همین!

این ها جزو خاطرات کوچه دوران کودکی من بود.

چند روز پیش برای مرور خاطراتم به همون محله قدیمی رفتم از اون کوچه و ادماش دیگه خبری نبود چون جای خونه های قدیمی رو پاساز و ساختمون های چند طبقه گرفته بود

حتی ادماش هم عوض شده بودند…همسایه ها همدیگرو نمی شناختند…توی کوچه به جای بوی ریحون و تره بوی بنزین و گازوئیل به مشام می رسید…

راستی کوچه خاطرات کودکی من چه شد؟؟؟؟

فاطمیه

2009-05-27T06:55:00.001+04:30

به نام نامی یار….چشمه نور…دوستدار ال رسول

سلام به همه بچه های خوبم.

فرا رسیدن ایام فاطمیه و شهادت بی بی دو عالم “حضرت فاطمه(ص)” را به شما تسلیت عرض می کنم.

این شب ها اگر در هیئت یا مراسم عزاداری شرکت می کنید به یاد کسانی که التماس دعا دارند نیز باشید از جمله من حقیر.آخه شما که نمی دونید من چه مارمولکی هستم !!!نمی دونم تا کی می خواهم به این تظاهر کردن ها ادامه بدم.. برام دعا کنید شهامت اعتراف کردن رو پیدا کنم به حق چنین ایامی ...

تا دست نوشته بعدی خدانگهدار

هشتمین سالگرد تاسیس پرشین بلاگ

2009-05-27T06:49:00.003+04:30

به نام خدا

سلام به همه شما بچه های خوب و مهربونم…

می دونم که این روزها سخت مشغول مطالعه جهت اماده شدن در امتحانات اخر ترم هستید…انشالله همتون قبول بشید تا از این طریق جبران زحمات معلم و پدر و مادرتون رو کرده باشید.

راستی بچه ها دیروز اول خرداد در مراسم هشتمین سالگرد تاسیس پرشین بلاگ دعوت بودم. بله من ..منی که تو مصاحبه هایم مدام ادعا می کنم اینترنت و حوادث مربوط به آن اصلا برایم اهمیتی ندارد خلاصه بایستی می رفتم تا یه جوری از خجالت آقای بوترابی هم دربیام !!!

مثل همیشه فضا صمیمی و پر از مهربونی بود آخه همه منو می دیدن و منم کلی لذت می بردم حالا که روی انتن نیستم لااقل با طناب پرشین بلاگ که هستم !!مخصوصا با حضور وبلاگ نویس های کوچولو که به همراه پدر و مادرهاشون اومده بودند…جاتون خالی!…خیلی خوش گذشت

مجریان برنامه اقای محمودی و خانم ادیبی از گویندگان رادیو جوان بودند و با اجرای قشنگشون به فضای مجلس کلی رونق بخشیدند.

هنوز نیم ساعت از نشستن من نگذشته بود که اعلام کردند:”عمو پورنگ بیاد و جایزه وبلاگ نویس های کوچولو رو اهدا کنه”….خلاصه من هم رفتم بالای سن و بعد از سلام و احوال پرسی مراسم اهدای جوایز به کوچولو ها رو انجام دادیم.

اقای دکتر بوترابی هم چند لحظه می نشست رو صندلی و دوباره بیرون از سالن…دور سالن قدم می زد…بررسی می کرد و بر می گشت…گویا دوست داشت به همه خیر مقدم بگه و احوال پرسی کنه…واقعا چه مرد خوش رو و مهربونیه.با هم عکس گرفتیم و من خواستم بغلش کنم ولی دستم به دور کمرش هم کوتاه اومد عکسهارو ببینید !!!!

نزدیک به اواخر برنامه بود که هنرمند خوب کشورمون “خانم بهاره رهنما” به جمع مهمانان اضافه شد….چه روحیه شاد و کودکانه ای داشت…وقتی بالای سن رفت کاملا مشخص بود که می خواد انرژی مثبت به مهمونا بده چون خیلی راحت و ساده و در عین حال پرانرژی هم با مجری ها و هم با مهمونا سلام و احوال پرسی کرد و در نهایت تواضع از دیر اومدنش عذرخواهی کرد…دوربین های عکاسی هم در گوشه و کنار سالن تند و تند فلاش می زدند!

خلاصه مراسم به خوبی و خوشی راس ساعت ۷ تموم شد..بیرون سالن در جمع وبلاگ نویسان چند تا عکس یادگاری انداختیم و با همشون خداحافظی کردیم…اونجا بودکه با خودم گفتم:”یکی از فواید و راه های استفاده درست از اینترنت همینه….دوستی و صمیمیت و تبادل نظر با دوستانی که هریک دنیایی از تجربه بودند و امروز که به بهانه هشتمین سالگرد تولد پرشین بلاگ گرد هم جمع شده بودیم محیط خوب و دوستانه ای فراهم شد تا همدیگر رو بهتر بشناسیم”

راستی تعدادی از عکس های قدیمی و تعدادی از عکس های مراسم دیروز رو براتون تو سایت گذاشتیم یادتون نره سر بزنید.

تا دست نوشته بعدی:

دست علی یارتون خدانگهدارتون

۲/۳/۸۸

روشندلان

2009-05-17T22:09:00.006+04:30

به نام خدا

وقتی وارد حیاط مدرسه شدم بچه ها داشتند با هم بازی می کردند.ساختمان مدرسه با اجرهای قرمز رنگ و پنجره های قدیمی به همراه کاج بلند قامت وسط حیاط نشان از قدمت

چند ساله اون داشت.صدای همهمه و شادی و گاهی شیطنت بچه های کلاس حتی توی حیاط هم به گوش می رسید.به محض ورورد به ساختمان مدرسه چهره متبسم مدیر رو می بینم:”عمو پورنگ!!کجایی؟!!این بچه ها ما رو کشتند!” لحظه ای تعجب کردم آحه همش می گفتن تو ما رو کشتی اینجا مثل اینکه برعکس شده بود !!!!

همراه مدیر به دفتر رفتیم و جاتون خالی یک چایی گرم مهمونم کرد و با همان متانت و فروتنی ادامه داد:”عمو جان!درسته اینجا مدرسه بچه های نابیناست ولی مطمئن باشید شما رو خوب می شناسند و حتی می تونند نشونه های برنامه و رنگ لباساتون رو هم بهتون بگن!”

باور کردنش برام سخت بود چون تا به حال چنین چیزی ندیده بودم تا اینکه وارد سالن اجتماعات مدرسه شدم.همه بچه ها با نظم و ترتیب رو صندلی ها نشسته بودند.برف شادی

بود که از گوشه گوشه سالن رو سر بچه ها می ریخت.

با شنیدن اولین جمله من پشت میکروفن ناگهان جیغ بچه ها بلند شد:

-”عمو شعر در قندون رو بخون!”

-”امیر محمد کجاست؟نیاوردیش؟”

-”چرا دیگه تلوزیون نمی یای؟”

یکی از بچه ها هم می گفت:”اقای صدابردار!صدای عمو رو عوض کن!!!”

صدای خنده بود که سالن رو پر کرده بود…بلافاصله برای اینکه زمان رو از دست ندم چند تا بچه ها رو دعوت کردن تا بیان کنار من..یکیشون که خیلی تپل و بامزه بود و موهای بوری داشت به من گفت:”عمو جون!من هم برنامه هاتون رو نگاه می کنم!”….خم شدم و در اغوشم گرفتمش و به چشماش نگاه کردم…در حالی که دست روی صورتم می کشید گفت:”تازه یک خال هم رو دماغت داری!!!…یک خرس هم داری که بغلش می کنی و شعر الو مامان رو می خونی!!”

برای لحظه ای دچار شک و تردید شدم….”خدایا!… نکنه این یه ذره بچه همه چیز منو لو بده ..!! اینکه قمصر رفتم کجا خوابیدم چیکار کردم و ...مگه اون نابینا نیست؟ پس چطور ممکنه انقدر دقیق نشونه های برنامه ام رو بده؟” و منو حتی کاری کنه که یاد خاطرات شمال ببخشید خاطرات بچگی بیندازه

اون لحظه شادی و غم هر دو مهمون قلبم بودند. بیچاره شادی و غم..!!!.تا مهمون جایی شدید که صاحبخونه نداشته باشه ؟؟ و اشک شوق چشمانم گواه احساسی بود که تمام وجودم رو احاطه کرده بود.

.خلاصه بعد از ساعاتی کنار بچه ها بودن به خونه

برگشتم و در طول راه با خودم فکر می کردم که خداوند چقدر حکیم و مهربونه. که تا حالا نگذاشته که پته من رو آب بیفته منم که آدم بشو نیستم مثل جنگجویی که لباس آهنین پوشیده منم تو لباسی از شهرت پورنگ می تازم تا کی ؟ الله و اعلم ..

اگه اونا چشم ندارند به جاش دستانی دارند که با لمس کردن پی به وجوداعماق ادم ها می برند.انسان هایی که سرشار از احساس و عاطفه هستند و با چشم دل دنیا رو می بینند.افسوس از من که با همین چشمها هم دنیا که سهله دور و بری هامو هم نمی بینم البته خودمو زدم به ندیدن

” خدایا شکرت”

.

.

تا دست نوشت بعدی خدانگهدارتون…

۲۷/۲/۸۸

آلبوم

2009-05-16T20:11:00.000+04:30

به نام خدا…

سلام به بچه های گل و مهربون خودم…

چند تا عکس از گذشته و چند تااز عکس هایی که بهتون قول داده بودم رو براتون تو سایت گذاشتیم….گفتم عکس یاد البوم افتادم….حتما هر کدوم از شما توی خونتون

البومی دارید که می تونه شامل عکس های قدیمیتون یا حتی نقاشی های دوران کودکی شاید هم دست نوشته های گذشتتون باشه….اما هر چی که هست فراموش

نکنیم البوم بخشی از خاطرات شیرین و شاد و یا بالعکس تلخ و اندوهگین هر انسانی تو زندگی می تونه باشه…راستش من هم یک البوم بزرگ پر از صفحات

عکس های قدیمی و جدید دارم که با نگاه کردن بهشون یه بار دیگه خاطرات قدیمی واسم زنده می شه. بعضی هاشون که خیلی خنده دار و شیرینه..مثلا:

۱-عکس دسته جمعی با خانواده

۲-سیزده به در سال ۱۳۵۸ تو یکی از فضاهای سبز تهران

۳-کنار سفره…یک بشقاب گنده پر از غذا که معلومه برای سه نفر ریخته شده ولی من داشتم تنهایی می خوردم! و جالب اینکه یکی از دندون های جلوم هم افتاده بود!

۴-عکس کلاس سوم دبستان با حضور معلم….یادش بخیر!

پشت نیمکت ردیف اول….کله کچل….دست روی گردن همکلاسیم و برق شوق در چشمانمان به خاطر انداختن یک عکس یادگاری!

یا مثلا زیر برج میدون ازادی…پیراهن زرد…شلوارک سفید…با خواهر کوچولوم در حالی که اسباب بازی هامونم دستمونه و کله هامونم به هم چسبیده!غرق در

شادی و شور کودکانه!…انگارنه انگار که روزی می خوایم بزرگ بشیم.

اما وقتی به صفحات بعدی البوم می رسم تصاویری می بینم که لحظاتی من رو به غم و اندوه می بره مثلا عکسی در مراسم ازدواج برادرم که همه در کنار او شادمانی

ایستاده بودیم…۸ ساله بودم…در حالی که پایش را بغل کرده بودم می خندیدم!…گویا می خواستم بگم که برادر داماد منم!!!….دامادی که امروز در میان ما نیست…

یا عکس اقوام و همسایگان قدیمی که روزی در کنارشون زندگی می کردیم اما الان ازشون فقط یک عکس برامون مونده…..یا عکس دوستی که روزی دست رفاقت بر شانه ام

گذاشته بود و امروز فقط زخم خنجرش برایم به یادگار مانده(خداوند پشت و پناهش باشد)

عزیزی می گفت دیدن این عکس ها هر چند وقت یک بار بد نیست چرا که شما رو یاد بخشی از خاطرات زندگی می اندازه که می تونه تجربه ساز باشه

…اری درست می گفت.. اگر زندگی رو تجربه بدونیم پس تجربه در گرو همین برخوردها و اتفاقاتیست که برای هر کس در هر مقطع سنی می تواند خاطره ساز باشد

واگر در این بین به خاطره ها بیندیشیم می تونیم از فراز و نشیب های ان درس زندگی رو بیاموزیم.

“خدایا چگونه زیستن را به من بیاموز….چگونه مردن را خود خواهم اموخت”

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار

۲۲/۲/۸۸

معصومه دختر بابا…

2009-05-08T23:55:00.003+04:30

به نام خدا

اولین باری که دیدمش محل کار پدرش بود که برای جلسه و صرف ناهار دعوت شده بودیم.یادم می یاد که امیرمحمد و تهیه کننده هم با ما بودند…با ما بودند یعنی به غیر از اونا ...

روز قشنگی بود زمانی که ما وارد دفتر اقای دکتر شدیم همه مرد بودند به جز من و دیدن یک دختر نوجوان در کنار دکتر من را متعجب کرد البته من بیشتر تر ..

همون لحظه پدرش(اقای دکتر)گفت:”عمو پورنگ درسته که جلسه ما رسمیه اما من امروز معصومه رو اوردم تا شما رو از نزدیک ببینه…اخه خیلی دوستتون داره”….اینم از طرفدارای ما !!؟؟

بعد از اتمام جلسه زمان صرف ناهار فرا رسیدو در کمال ناباوری صحنه ای دیدم که مرا بهت زده کرد.پدرکه میزبان ما بود غذای خود و دخترش را برداشت و گوشه ای از اتاق کنار دختر نشست و به او غذا داد…هر قاشقی که به دهان دخترک می گذاشت بوسه ای بر پیشانی او می زد و این جمله را تکرار می کرد:”بابا قربان معصومه بره”

صحنه عاطفی و دل انگیزی بود…گفتم:”قای دکتر!معصومه دیگه بزرگ شده خودش باید غذا بخوره …یا نکنه همین یک دونه بچست که انقدر عزیزه!؟”……..دکتر پاسخ داد:”عمو پورنگ اتفاقا چهار فرزند دیگه هم غیر از معصومه دارم..اما معصومه روخدا به من داده ..نمی دونی چه شب هایی برای معصومه گریه کردم….”در این بین معصومه دهان گشود وبی مقدمه شعر اردک تک تک

من را خواند..انجا متوجه شدم معصومه با بچه های عادی فرق می کند وگویا از یک معلولیت نسبی ذهنی رنج می برد…گفتم که طرفدارای منم به خودم رفتن !!

اما قصه به همین جا ختم نشد..پدر گفت:”عمو پورنگ معصومه شش ماهه به دنیا امد پس از مدتی متوجه شدیم سمت راست مغز و بدن او فلج است و به شدت نرمی استخوان داشت…لذامن همه زندگی و عمرم رو صرف درمان و بهبودی او کردم و امروز بعد از گذشت ۱۵ سال نشانه های بهبودی در معصومه من کاملا مشهود است…او حتی می تواند انگلیسی بخواند..راه برود و حتی پای کامپیوتر و تماشای دست نوشتهای با مفهوم توبنشیند.!” همین چرت و پرت های اینجا را می گفت

شنیدن این جملات اشک را در چشمانم جمع کرد…ازاین اشک ها در از دست دادن عزیزانم استفاده نکردم و احتکارشون کردم واسه همچین روزایی

ان روز وقتی کارمان به اتمام رسید و اقای دکتر برای برگشت راننده شرکت رو صدا کرد تا مارو برسونه.خداحافظی کردیم و سوار ماشین شدیم درمیان راه اقای راننده کلی از صفات برجسته و خوب اقای دکتر برایمان صحبت کرد و وقتی من در مورد دختر دکتر صحبت کردم حقیقت مطلب را این چنین عنوان کرد:”عمو پورنگ..دکتر انسان وارسته ایست..چرا که ان دختر فرزند خوانده او بوده نه دختر واقعی اش!.سالیان قبل مادر این دختر هنگام تولدش از دنیا رفت و پدرش که از دوستان دکتر بود به محض مشاهده نارسایی کودک از پذیرفتن او ممانعت کرد..دکتربا وجودداشتن چهار فرزند سرپرستی کودک شش ماهه را قبول کرد و تا به امروز همچون پدری واقعی به او محبت کرد و دختر هنوز از این واقعیت خبر ندارد.” و من که غزق فیلمهای هندی ماهواره خونه مون شدم خیلی تو فکر رفتم

همراه ا حرکت ماشین و گفتارهای راننده به این می اندیشیدم که:”یک انسا ن چقدر می تواند بزرگ و از خود گذشته باشد؟؟”

و صد بار ارزو می کردم که من هم روزی بتونم از پشت این نقاب شیطانی بدر بیام و انسان باشم جوری که برای برانگیختن احساساتم دور و برم یادم نره

گل و گلاب

2009-05-07T20:22:00.004+04:30

به نام خدا

سلام به همه دوستان عزیز و بچه های خوب

ماه اردیبهشت در کنار زیبایی های خاصی که داره بهترین زمان برای گلاب و گلاب گیریه و شهرستان هایی مثل نیاسر

و قمصر معروف ترین مکان های گلاب گیری در کشورمون هستند و حتما هم می دونید که پرده خونه خدا رو سالی یک بار با کلاب قمصر شست و شو می دن. میخوام بگم که منم یه مکه رفتم و پشت اون مخفی بشم و ....

از شما چه پنهون دو سه روز پیش به اتفاق دوستانم سیامک و مهدی رفتم نیاسر کاشان…خیلی خوش گذشت اسماشون رو آوردم که شما فکر نکید اون دوستمه که برام قصه میگه آحه من هر کدام از دوستام رو واسه ی یه چیز خاص میخوام...از همه مهمتر اینکه رفتن ما همزمان شد با جشنواره گل و گلاب نیاسر.

بوی گل محمدی تمام نیاسر رو پر کرده بود و از لحظه ورود هوای پاک و تمیز و رایحه خوشی رو استشمام کردیم و از بوی گند و کثافتی که از ما ساطع میشد خبری نبود …

خیلی از اتوبوس ها از شهر های مختلف گردشگران رو چه ایرانی و چه خارجی اورده بودند اونجا.

صحنه های بسیار زیبایی رو هم می دیدیم مثلا اینکه در همه خونه ها به روی مهمون ها همیشه بازه و شما می تونید وارد خونه بشید و راحت مراحل گلاب گیری و نحوه تهیه عرقیات گیاهی البته من غیر گیاهی اش رو هم شاهد بودم رو تماشا کنید.

یک روز چون نزدیک غروب بود تصمیم گرفتیم وارد یکی از این خونه های گلاب گیری بشیم..جاتون سبز!میزبان پیرمرد و پیرزنی بسیار مهربونی بودند که با دیدن ما گلیمی رو در حیاط پهن کردند و نشستیم.وای بچه ها!!نمی دونید چه چای خوش طعمی

اورده بودند!چای همراه با هل و مقداری گلاب!

هوا سردتر شد …با دوستانم تصمیم گرفتیم یک نیمروی اصیل روستایی همونجا درست کنیم وبخوریم

خلاصه با تخم مرغ و روغن محلی یک نیمروی خیلی خوشمزه درست کردیم!

از اونجا هم رفتیم سراغ ابشار نیاسر..جاتون واقعا خالی خیلی زیبا بود..مخصوصا برای ماها که تو زندگی شهریمون از این

فضاها دوریم استراحت چند روزه و رفتن به این مکان ها می تونه بهترین روحیه و انرزی رو بهمون بده.به خصوص دور از پذر و مادر که راحت می تونیم هر کاری که بخواهیم انجام بدیم

ان شب دوستانم تصمیم گرفتند که برگردند و من هم که نمی تونستم از اونجا دل بکنم چون هنوز کارای اصلی ام مونده بود!!به دعوت شهردار محترم نیاسر دوروزی اونجا مهمون شدم.تموم این دور روز هم جز اسرار و سانسور میشه چرا که .....

بچه هاا تا دلم خواست رفتم سراغ گلاب و گلاب گیری…دیدن اون همه گل های متنوع و خوشبو من رو به یاد شما گل های مهربونم انداخت که چند وقتیست توفیق زیارتتون رو نداشتم.

نگاه کردن به دشت پراز گل و بوی خوشی که تمام فضا رو عطر اگین کرده بود من رو یاد عظمت خدا می انداخت که هر نقطه

از دنیا رو با یک ویزگی خاص افریده….آی که چقدر خوبه از عظمت خدا حرف زدن راستی اعتقاد هم خوا چیزیه مگه نه ؟؟

در ضمن کنار دیدار از گلاب و گلاب گیری سراغ چند مکان مقدس همچون “ارامگاه اقا علی عباس”در راه کاشان هم رفتم که انشاالله در اینده عکس هایی که گرفتم رو در سایت قرار خواهیم داد.تا شاید ما هم جزو مقدسات شمرده بشویم

بچه های گل و گلاب…خدانگهدار!

معلم شمع فروزان….

2009-05-03T21:34:00.005+04:30

به نام خدا سلام بچه ها قبل از هر چیز هفته معلم رو به شما و معلم مهربونتون و همه معلمان عزیز و زحمت کش کشور تبریک می گم. راستش دلم خیلی هوای معلم های دوران تحصیلم رو کرده. آخه این دلم هر چی می کشم از دست دلمه بعضی وقتا این دلم هوای .....حالا اونا به قول بنیامین بمونه. مخصوصا روزهای قشنگ دبستان..معلم های مهربونم از جمله خانم پازوکیان..خانم اکبر نزاد…خانم مختاری خانم جمیله جاه و خانم کلانتری.
یعنی اون ها کودکی من رو به خاطر میارن؟ نه کسای دیگه ای هم هستن که کودکی منو به یاد دارن ولی جور دیگه ای ... و می تونند حدس بزنند که عمو پورنگ دانش اموزشون بوده؟ فکر نکنم چون اونا تا دیدن منو با ظاهر دخترونه دیدن الان هم که مثلا من تریپم پسرونه است چیه چرا می خندید ؟؟گفتم مثلا ..
راستش بچه ها من معلم هامو خیلی دوست داشتم همیشه هم سعی می کردم سر کلاس کارهای خاصی انجام بدم که متمایز از بچه های دیگه باشم. البته الان شم هم کارای خاصی انجام میدم که هیچکی خبر نداره فقط متمایزم میکنه
مثل انشا نوشتنم هدیه دادنم و صحبت کردنم یا حتی لباس پوشیدنم…که مثل دخترا لباس می پوشیدم
یادش به خیرخانم اکبر نزاد معلم کلاس سومم بهم می گفت:”چه قدر شبیه هنرپیشه های زن هندی حرف می زنی و آواز می خونی و می رقصی
!..انقدر رویایی نباش بچه” .بچه ها!
هر کسی به هر رتبه علمی و هر جایگاهی که می رسه فراموش نکنه چه کسی روز اول قلم رو به دستش داد..پس اگر این رو یک وظیفه بدونیم بدون شک باید دست معلمان سال اول دبستانمون رو ببوسیم که به ما اعتماد و عشق رو امئ اموختند و بیایید یک کاری کنیم فقط هفته معلم نباشه که بخوایم از معلممون قدر دانی کنیم بلکه همیشه و در همه حال با خوب درس خوندن سپاسگذار محبت ها و زحماتشان بوده و همیشه همون قدر احترام براششون قائل بشیم که برای والدینمون قائل هستیم چرا که مدرسه خانه دوم و معلم ها هم در مقام پدر و مادرهای دوم ما قرار دارند . به امید فردایی بهتر با شما بچه های اینده ساز . تا دست نوشت بعدی خدانگهدار ۸۸/۲/۱۲

در اردیبهشت…نقره … شهرزاد…همراه با عمو

2009-04-28T22:39:00.003+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام.

لابد از عنوان این دست نوشت کلی تعجب کردید. خوب چیکار کنم دیگه یکی دوماهی میشه که رو آنتن نیستم مخم تاب برداشته و من مطمئنم که کلی برداشت های مختلف به ذهنتون خطور می کند و

شاید هم بعضی هاتون بگید که اردیبهشت و نقره چه ربطی به عمو دارند و یا اینکه منظور من از نوشتن اینها چیست ؟…راستش بچه ها

نقره نام برنامه ای است که جمعه ها قبل از اذان ظهر به صورت زنده آخ جون زنده !!! آخه بابا دلم پوسید بس که این یکی دو ماهه بهونه آرایش کردنم رو از دست دادم از شبکه اول پخش می شود.

در این برنامه هنرمندان مختلفی را دعوت و در خصوص عملکرد و کارنامه هنری او صحبت می کنند. یه جورایی مثل همون مجلس ختم که واسه مرده ها می گیرند

از شما چه پنهون در این روزهای قشنگ بهاری من میگم قشنگ شما هم به همه بگید قشنگ خدا رو چه دیدی یه هو با حلوا حلواگفتن دهنمون شیرین شد از من دعوت شد تا روز “جمعه ۱۱ اردیبهشت “به عنوان “مهمان برنامه نقره”

در خدمت شما دوستان عزیز باشم. وای همزمان با برنامه فیتیله منم رو آنتن هستم آخه چرا اونا صاحب شبکه کودک شدن و من آواره موندم ؟؟!!

از سویی دیگر همزمان با شنیدن این خبر تلفن یکی از دوستان اونی که برام قصه میگه نه قبلا گفتم که من به واسطه ترفندها و قابلیت هایی که دارم دوستان جورواجور دارم با کاربری های جورواجور !!غافلگیرم کرد که :”به به عمو جان مصاحبه ات در مجله

راهنمای پدران و مادران(مجله شهرزاد)چاپ شده!” اینقده خوشحال شدم که نگو آخه امسال هم مثل دو سه سال گذشته من رو جلد هیچ مجله درپیتی نبودم حالا این شهرزاد هم آخر عمری داره با جنازه ما واسه خودش تقلا میکنه

خندیدم و گفتم:”پس دیگر تکمیل شد!عمو در اردیبهشت با نقره و شهرزاد می اید!”

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار

قصه گل

2009-04-24T10:15:00.003+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام.

به اکثر وبلاگ هاتون سر زدم واقعا زیبا و جالب بود.عکسها و طرحهایی که زینت بخش وبلاگهاتون بود

چه عکس ها چه قالب ها و چه نوشته های زیباتون آخه از من هرکی تعریف کنه نوشته اش زیبا میشه !!

وقتی به اونها نگاه می کردم صداقت و معصومیت کودکانتون کاملا برام ملموس بود و خوشحالم که تونستم بچه های خوبی مثل شما رو بفریبم تا از من خوب بنویسید البته تا می تونید سعی کنید از اینترنت برای تبادل نظر و بیان خوبی ها استفاده کنند نه مثل بعضی وبلاگها اسم بیارم ؟؟خودتون که می دونید

مطالبی در وبلاگ هاشون بنویسند که هم اموزنده و هم جذاب است.

امروز داستان زیبایی از دوستم شنیدم که برای شما هم تعریف می کنم. این دوستم داستان های زیادی داره من شبها با داستان های او خوابم میبره این داستان رو با دقت بخونید و در وبلاگ هایتون هم در باره این داستان بحث و گفتگو راه بیندازید

”قصه گل”

او فقط غنچه کوچکی بود در گلدان قدیمی کنار پنجره اتاق که با گذشت روزها حالا دیگر تبدیل به گل زیبا و خوشرویی

شده بود که با نگاه کردن به ان می توانستی به عظمت خدا پی ببری.رنگ قرمز و برگ های سبزو لطیفش چنان جلوه می نمود

که پیرمرد هرروز صبح پس از خواب ساعت ها به او خیره می شد…با حرف می زد…برایش اب می اورد

و گاهی کود به پایش می ریخت و نیز سایه بانی که هرگاه از اشعه خورشید خسته شد به ان پناه ببرد.

روزهای در پی یکدیگر می گذشت و گل همچنان در گلدان کوچک بر قامت و شاخ و برگ های خود می افزود

و از این همه خوشبختی به خود می بالید غافل از اینکه شاید همه انها می توانست یک خواب باشد تتا اینکه ان روز فرا رسید

و پیرمرد در قبال اندک بهایی گل را به دیگری فروخت.

وقتی گل دلیل این کاررا از او پرسید پیرمرد گفت:”به خاطر اینکه چیزی بخورم..زنده بمانم

تا بتوانم فردا را ببینم و باز گل پرسید:”پس با تنهایی ات چه می کنی؟..و از فردا چه کسی حرف های دلت را خواهد شنید؟”

پیرمرد لبخندی زد و گفت:”نگران نباش فردا نیز غنچه دیگری همچون تو می پرورانم تا بدین سبب تنهایی ام جبران شود…”

و ان قصه همچنان ادامه دارد. و من دائم در حال پروراندن و کامیابی های خودم هستم !!!

اما بچه ها اگر هرچیزی در زندگیتان مثل دوست…والدین..کتاب ها و …مثل گل قصه ما عزیز است..سعی کنید همیشه در کنارش بوده و هیچ وقت از دستش ندید . شماها که نفهمیدید من کسی رو از دست داده ام که مجبورم اینطور با قصه و کنایه مطلب بنویسم اصلا الان که این دست نوشت رو خودم دوباره و سه باره می خونم می بینم که بالاخره خودم با زبون خودم اعتراف کردم که کسی رو از دست داده ام که الان تموم مشاعرم رو هم باهاش ...ترو خدا شما این دست نوشت رو دوباره نخونید میدونم گند زدم رفت

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار

۸۸/۲/۳

بعد از یک ماه…

2009-04-17T01:02:00.002+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام

امروز ۲۷ فروردینه یعنی ماه پیش در چنین روزی اخرین برنامه ام رو تقدیم حضورتون کردم.

در این مدت خیلی به کامنت هاتون توجه کردم.نکته بارز اون تاکید همه شما بر زنده بودن برنامه های اینده است مطلبی که لازم می دونم امروز براتون بنویسم اینه که:بچه ها برنامه چه زنده و چه تولیدی زمانی قشنگه که در اون نواوری و خلاقیت احساس بشه که من هیچ کدومش رو نه در زنده ها داشتم و نه در تولیدی ها البته کمی مشنگ بازی و ملنگ بازی کردیم ولی خوب از قدیم گفتن میمون هر چه زشتره بازیش هم بیشتره ..راستی بیشتره یا بهتره ؟؟از طرف دیگه فراموش نکنید کسی که جلوی دوربین برای شما برنامه اجرا می کنه زمانی خودش از اجراش لذت می بره البته من که به هوای رسیدن به بعضی چیزای اصلی دیگه مجبورم که از اجرا کردن هم مثلا لذت ببرم

که احساس کنه با تمام انرزی و تمام انگیزه و شوق برنامه اجرا کرده و همه این موارد برمی گرده به مکان..ایتم ها..دکور..اهنگ و …

چرا که اگر تنوع و نواوری در همه این موارد وجود داشته باشه مجری هم سعی می کنه اجرای جدید و متفاوتی رو به نمایش بذاره. نه اینکه ادمای دور و برمون رو همین طور کتره ای وارد کنیم

لذا مطمئین باشید دغدغه من احساس خاصی دارم !! هم همین است و این هم به خاطر احترام به شما بچه ها و در مجموع بیننده برنامه های تلوزیونیست.ناگفته نمونه شاید برنامه های اینده من بسیار ساده باشه اما مطمئین باشید در همون سادگی هم تنوع و خلاقیت می تونه

وجود داشته باشه.مثال بارز اون برنامه های سال ۸۱ و ۸۲ پورنگ است. که دیگر تکرار نخواهد شد خودم می دونم و خدا و خدایش!!! زیاد کنجکاو نباشید آخه شما رو چه به زندگی خصوصی مردم ؟؟ هان ؟؟!!!

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار

ارمغان زیارت

2009-04-17T00:49:00.003+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام

امروز از مشهد برگشتم

نمی گم جاتون خالی چون برای همتون دعا کردم.

واقعا خیلی خوش گذشت

شب اول ساعت ۱ بامداد بود که به همراه دوستم در زیر بارون بهاری به زیارت امام رضا(ع)رفتیم.فکر نمی کردم دستم به ضریح برسه اما از دعای خیر شما بچه ها رسید و یک دل سیر زیارت کردم.

فردای اون روز به همراه دوستم علی از این جور دوستا تا دلتون بخواد کیلو کیلو تو هر شهر که بگید دارم به جاهایی رفتیم که قبلا خاطره داشتیم حالا چه خاطره ای بماند اینجا رو فیلتر نکردن یه وقت دیدی به خاطر اون خاطرات فیلتر هم شدیم چقدر خوش گذشت و چقدر هم خیابان ها و مکان ها تغییر کرده بود. برعکس ما آدمها بلانسبت آدمها خودمو میگم همچنان در نفهمی خودمون غوطه وریم

در روزهای بعد هم تصمیم گرفتیم به پرورشگاهها و مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست سر بزنیم. چرا که اینجوری می تونستیم ژست یه آدم دسوز اهل درد جامعه خودمون رو نشون بدیم و از کنارش به امیال خودمون !! هم برسیم اولین جایی که رفتیم مجتمع شهید هاشمی مشهدبود که در ان از دختربچه ها نگه داری می شد.

وقتی وارد مجتمع شدم بچه ها باورشون نمی شد و برای من خیلی جالب بود که این فرشته های پاک و معصوم هم به نیت ریاکارانه من پی نبردند و با شور و هیجان دورم رو گرفته بودند

و می گفتند:”چرا بی خبر؟” و نمی دانستند که من همین طور دیمی به اینجا اومده ام منی که حال و حوصله سر زدن به فامیل و دوست رو هم ندارم تظاهر کردم و گفتم:”سر زدن یک عمو به شما بچه ها که نیاز به خبر دادن نداره!” خدا شکر همه دختر بودند وگرنه صدای شیشکی رو می شنیدم !!

خلاصه بعد از ساعاتی گپ و گفت و گو و خنده با بچه ها خداحافظی کردیم و راهی مرکز دیگری تحت عنوان علی اصغر شدیم البته اونجا از بچه های ۳ ساله تا دختران دانشجو نگه داری می شد.اونجا هم مهمان بودیم و کلی با بچه ها مثلا شادی کردیم.و عکس گرفتیم که در روزهای اینده تو سایت می گذارم.تا کمی هم به صاحب این سایت حال داده باشم

راستی در فرودگاه مشهد با خانواده ای اشنا شدم که از نروژ برای زیارت به مشهد امده بودند و بیننده برنامه های شبکه کودک پورنگ خوب چیه بابا بایستی هر جور شده این شبکه رو من با خودم یدک بکشم حالیتونه؟ بودندو بچه های خانواده از من قول گرفتند که اسمشون رو اینجا بنویسم..”پردیس پایار و پریناز زمردیان” دوستان خوب و فرزندان دوست داشتنی اون خانواده مهربان بودند.با خودم میگم اینا چه آدمای خنگی بودند تو نروژ که اینهمه امکانات هست و اینا دلشون به این خوشه که اسموشون تو یه سایت سرگرمی و تفریحی یه بابایی نوشته بشه

در نهایت این سفر در کنار زیارت امام رضا شادی بچه های معصوم را نیز برایم به ارمغان داشت.البته سوای سایر لذایذی که حاصل شد!!

انشالله قسمت همه شما بشه

اما قول بدید که برای من هم دعا کنید من بینوا بدجوری کارم گیره ..حالا !

تا دست نوشت بعدی خدانگهدار…..

زیارت

2009-04-17T00:38:00.002+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام

می خوام مثل آدمای سیر حرف بزنم گشنه هایی که وقتی سیر میشن از روی معده شو یه سری حرفایی می زنن که اصلا اعتقادی به اونا ندارن .. اول یه آروغ مشدی بزنم و ..باید خوشحال باشیم تو سرزمینی که زندگی می کنیم جاهایی وجود داره که وقتی ادم ها دلشون می گیره و یا اینکه می خوان از تعلقات دنیوی فاصله بگیرن به اونجا میرن خلوت می کنند و عمیق تر به خودشون فکر می کنند البته من تا حالا عمیق فکر نکرده ام اگه بدونی چه اوضاع و احوالی دارم من ...اره درست حدس زدید.منظورم زیارتگاهاه و اماکن مقدسی است که تو کشورما وجود داره.

لازم دیدم تو ابتدای سال جدید بعد از مسافرتی که به خارج از کشور داشتم چند روزی هم بیام به زیارت امام رضا تا فراموش نکنم

جاهای دیگه اگرچه قشنگ یا پرزرق و برقه اما صفا ومنزلت اماکن متبرکه ما صدها هزار بار بیشتر از اونهاست. مثل اینکه خراب کردم نمی دونم چرا اینطری مقایسه کردم خوب تا گندش در نیومده ...

اره بچه ها اینجا در شهر مقدس مشهد نائب الزیاره شما هستم و برای همه شما دعا می کنم.

شهر مشهد برای من خاطرات زیادی را اینکه میگم خاطرات البته برای شما خاطرات شاید باشه اما واسه ما که کلی عشق و حال بوده است .. در خود جای داده سعی می کنم در اینجا جدا از جایگاه اجتماعی و شغل و زندگی به خواسته های درونی و نیاز های روحی ام فکر کنم آخ که شما نمی دونید من در این زمینه ها با چه کمبودهایی مواجه ام اونایی که با من همراه بوده و سفر و گردشی همراه من می دونن که الان منظورم چیه ..و از امام رضا بخواهم هر چند در زندگی هنری ام موفق بودم اما هرگز مرا دلخوش به موقعیت های و دلبستگی های دنیوی نکند چون همه چی روزی به اتمام می رسد….شهرت..محبوبیت..پول..مقام و عمر… الان از امام رضا پیامی میاد که آخه نااهل برو اول همون خونه خدا که رفتی رو حرمتش رو بجا بیار بعد از این حرفا بزن

تنها چیزی که می ماند خاطرات و عملکرد ما انسان ها در مقاطع مختلف زندگیست….اون هم با آدم های مختلف و همزمان با هم

اومدن به زیارت جدا از ارامش فکری و روحی نوعی گوشزد کردن به خودمان است که همه تلاش ها و سختی هایی که

در زندگی متحمل می شویم اگر با توسل و توکل به خدا و ائمه باشد مطمئینا جواب خواهیم گرفت… من که تا الان جواب نگرفته ام لابد میگید چرا واسه اینکه من فقط حرف می زنم

لذا در این سفر کوتاه زیارتی از امام رضا ارزوی شفای همه مریض ها من جمله خودم که عاجرانه می خوام این مریضی من رو تا آبرو و حیثیت رو نبرده شفا بده و رفع مشکل همه گرفتاران را دارم. به خصوص خودم که بد جوری تو فامیل گرفتاری دارم همه منتظر ....غافل از اینکه ....

تا دست نوشت بعدی

دست علی یارتون خدانگهدارتون

تشکر از مسئولین سفر

2009-04-17T00:34:00.001+04:30

به نام خدا

بچه ها سلام

همون طور که قول داده بودم تعدادی از عکس های سفر را جهت بازدید شما دوستان در سایت قرار دادم البته در فرصت های بعدی عکس های بیشتری خواهم گذاشت. شاید هم یه روزی یه سری از عکسهای ..برام بگذارند

اما اجازه بدین تشکر

صمیمانه ای داشته باشم از همه کسانی که در طول این سفر میزبان ما بودند وزحمات فراوانی برای ما کشیدند از جمله اقای دکتر حق بین(سفیر محترم ایران در ایتالیا)-اقای اسماعیلی(رایزن فرهنگی ایران در ایتالیا)-همچنین اقای دکتر شیبانی(سفیر محترم ایران در اتریش) و اقای کیارشی(رایزن فرهنگی ایران در اتریش) و اقای دکتر نیلی(سفیر محترم ایران در کشور چک) به همراه

معاون محترمشان اقای نادری و دوست بسیار خوب و مهمان نوازمان اقای قبادی که از کارمندان زحمتکش سفارت ایران در چک هستند.

البته این تنها کاری بود که من می توانستم در قبال محبت دوستان انجام دهم ولی مطمئین باشید همیشه به یادشان بوده و دعا گویشان هستم.اینا رو نگم چی بگم من با این کلمات تا حالا سر خیلی ها کلاه گذاشته ام

اولین گزارش سفر…

2009-04-17T00:24:00.002+04:30

به نام خدا

دوستان عزیز سلام

امیدوارم تعطیلات بهتون خوش گذشته باشه….. به من که خیلی خیلی خوش گذشت آخه دور از ایران بودم و هر ...دلم می خواست انجام دادم به خصوص شبها !! من هم بعد از چند سال تونستم عید امسال رو به مسافرت برم.

جدا که مسافرت چقدر می تونه تو روحیه انسان تاثیر مثبت بذاره به ویژه که بتونی هر غلطی که دلت میخاد انجام بدی ..وای نمی دونید چه لذتی داره !

بیخود نیست که می گن:”بسیار سفر باید رفت تا پخته شود خامی” البته اینو واسه من نگفتن برای من همش معکوس بوده ..

خدمتتون عرض کنم اولین جایی که من به اتفاق امیر محمد و دوستان رفتیم شهر رم در کشور ایتالیا بود کلیسا ها رو که میدیدم یاد ترانه گوگوش می افتادم شهر رم با تمام اسقفهایش !!واقعا برای جالب بود

بعد از اجرای سیرک مون از اونجا راهی میلان شدیم(قابل توجه علاقه مندان به تیم اینترمیلان!)

بعد از اجرای یک برنامه شاد و توپ رفتیم به شهر وین در کشور اتریش….چقدر زیبا بود و چقدر هم هواش سرد بود. ترانه گوگوش رو میگم !

تا جایی که مجبور شدیم لباس های ضخیم بخریم.اما چیزی که می تونست بیشتر از اون لباس ها گرممون کنه تو مغازه بود که خریدش ما رو تابلو می کرد دیدن

ایرانی هایی که در سیرک ما حضور داشتند و با تشویق هاشون من و دوستانم متوجه می شدیم که اینا رو هم سر کار گذاشتیم

خلاصه بعد از اجرای برنامه در وین با قطار به کشور چک و شهر زیبای پراگ رفتیم..من که به شخصه از دیدن شهر پراگ

بیشتر از بقیه جاها لذت بردم چون بنا ها و اثار تاریخی زیبایی رو در خودش جا داده و ارامش و هوای دلپذیر تری نسبت

به جاهای دیگر داشت. از شما چه پنهون که احسنت می گفتم که چه ترانه قشنگی بوده

این هم از سر فصل سفر…تو دست نوشت های بعدی یه سری اتفاقات و خاطرات رو واسه گول مالیدن شما براتون تعریف می کنم.

منتظر دیدن عکس ها هم باشید.بالاخره من بایستی دست و پا بزنم که قیافه ام رو بورس باشه

در ضمن توی سال جدید سعی کنید با توکل به خدا و پشتکار بیشتر به در س هاتون برسبد و و انشالله که تو کارهاتون موفق خواهید شد.

فعلا خدانگهدار

۸۸/۱/۱۳

سلامی دوباره

2009-04-17T00:15:00.002+04:30

به نام خدا

دوستان خوب و بهاری سلام.

از مسافرت برگشتم! مسافرت که چه عرض کنم از تجارت بگویم بهتر است بالاخره به نام شما بچه ها و به کام من !

با کلی خاطرات که بعضی شو هم نمی تونم اینجا بنویسم و عکس های قشنگ که انشالله در اینده و سر فرصت براتون تو سایت می ذاریم. بالاخره یه جوری هم بایستی دم صاحب این سایت رو داشت تا الان که رو آنتن نیستیم لااقل ..

کامنت هاتون رو خوندم ارواح عمه ام ! و پیام های تبریکتون بهترین عیدی واسه من بود. خداییش اینجا هم نبایستی بگم ارواح عمه ام !

مواظب خودتون باشید. من که خیلی خیلی مواظب خودم هستم !بالاخره گندش در نیاد خوبه !

فعلا خدانگهدار

سال نو مبارک….

2009-03-26T12:16:00.002+04:30

به نام خداوند بخشنده و مهربان

بچه ها سلام

فرا رسیدن سال نو وفصل رویش طبیعت رو به همه شما دوستان خوب و صمیمی تبریک و شاد باش عرض می کنم…

و در این سال جدید برای همه دوستان وبلاگ نویس و کسانی که من را مورد تفقد قرار دادند ارزوی سلامتی..شادی و موفقیت دارم….

نوروزتان مبارک

یک یاددداشت

2009-03-26T11:35:00.004+04:30

به نام خدا

دوستان سلام.

دیروز وقتی برنامه تموم شد بی اختیار به در و دیوار استدیو و دوربین و دکور نگاه می انداختم و احساس می کردم چقدر به این فضا و مکان عادت کرده بودم. با خودم گفتم حالا بعد از این چه خاکی بر سر کنم بازم مثل قبل از پورنگی بایستی به مراسم برم و پول در بیارم که لعنتی هیچکدوم به آنتن تلویزیون نمی رسه .

تبسم وشادی همکارانی که برای خداحافظی به سوی من می امدند.و دیگه خیالشون راحت شده بود که همچون منی رو دیگه تحمل نخواهند کرد و .این نوید رو به من می داد که حداقل در طول این ۷ سال با چند تاشون رابطه خوبی !! برقرار کردم از سوی دیگه با خودم فکر کردم خدا کنه اون کسانی که از طریق لنز دوربین هم در این مدت من رو همراهی می کردند هم خاطره خوبی ازم در ذهنشون داشته باشند اخه در استدیو فقط با سه دوربین صحبت می کردم.حالا می فهمم این دوربین ها من رو تا کجاها بردند جاهایی که شاید هرگز فکرم نیز بهشون نرسه.و اصلا هم فکر هیچکدوم از شما ها هم نخواهد رسید که من به چه امیال شیطانی خود رسیدم

خداوند را شاکرم چون من رو تو شرایطی قرار داد که برای بهتر شدن و درست زندگی کردن..بچه ها معلم من باشند چون بچه ها پاک…معصوم و بی الایشند..اقرار می کنم خیلی از چیز های رو که الان یاد گرفتم و خیلی از چیز هایی رو که باید فراموش می کردم به کمک شما بچه ها بوده

شاید باورتون نشه حتی در تنهایی هم احساس می کنم شما با من هستید.بچه ها نکته ای که باید بدونید اینه که ن در ارتباط با کار کودک و اجرای برنامه کودک نه تجربه داشتم و نه قبلا اموزشی در این رابطه دیده بودم بلکه به دنبال زنده شدن دوران شیرین کودکی خودم سعی کردم دوباره همه اون خاطرات رو تکرار کنم برای همین برگشتم به گذشته…..با شما بازی کردم…با شما شعر خوندم و با شما صحبت کردم.

امروز اگر این گونه براتون می نویسم…افتخار می کنم چون شاید اگر اوایل کارم می خواستم حرفی از کار کودک بزنم این قدر ساده و صادق نبودم اما الان چون به عینه کودکی ام را دیدم راحت می تونم بهتون بگم در کنار همه سختی ها بی خوابی ها بی مهری ها و دشواری ها همچنان کودکی ام را حفظ کردم.

راستی

بعد از اخرین برنامه شبکه کودک پورنگ بهم گفتند که می خوایم یک گزارش کوتاه ازت ضبط کنیم که به هنگام تحویل سال از شبکه یک پخش بشه….و پرسیدند :”فکر می کنی کجا بریم که خودت راحت باشی؟” من که الان چند ساله از همه فامیل دورم و کلی هم ادعا دارم گفتم خوبه برای بازی با احساسات مردم یه فکری بکنم که بکر باشه گرچه قبلا هم از این تظاهرات!!کرده بودم اما ...

به ذهنم رسید بد نیست پیش بچه های مریض برویم از طرفی دیگر چون دوربین باهام بود با خودم گفتم “نکند دیگران احساس کنند اومدم خودنمایی و به قول معروف به خاطر چهره ام کار های شعاری انجام بدم ولی بعد پیش خودم گفتم :”خدایا تو بهتر از درون من خبر داری میدونی که من الان چند ساله یه روی خوش به نزدیکانم هم نشان نداده ام اگر دفعات قبل تنها و بدون هیچ همراه و دوربینی می رفتم تو بودی که ناظر بر اعمال من بودی و امروز هم تو می دونی دوربین فقط وسیله است که برای من شان و منزلت بیاورد شان و منزلتی که من لایق ان نیستم چئن تو بهتر میدونی که من چه عجوبه ای هستم و هدف عیادت و شادی بچه هاست که برای من شهرت بیشتر و مصونیت بالاتر برای گه کاری های اینده ام می باشد ”

خلاصه سرتون رو درد نیارم رفتم “بیمارستان کودکان مفید”

دوربین مستند همه چیز رو ضبط می کرد و من هم مثلا فراموش کردم که دوربین همراه من تصاویر رو ضبط می کنه.

نمی خوام همه چیز رو توضیح بدم چون مطمئینا وقتی پخش بشه با نگاه تیز بینتون متوجه حالات درونی من خواهید شد اگه بدونید واسه این حالات چه زجری کشیدم تا اون حالت در بیاد اما چیزی که دوربین به خاطر تموم شدن نوار نتونست ضبط کنه کثل تموم اون فیلمهای معروف دنیا که درست سر بزنگاه فیلمشون تموم میشه دیدن دختری به نام زهرا که ۱۲ ساله بود و در اتاقی تاریک داشت تلوزیون تماشا می کرد به محض دیدن من با همه ناتوانی و دردی که داشت به مادرش گفت:”مامان!صبح یادته بهت گفتم احساس می کنم امروز عمو پورنگ میاد اینجا؟؟”

شنیدن این جمله من را تکان داد و از نگاه های بهت زده مادر و تایید جمله دخترش که:”دخترم درست گفته عمو پورنگ امروز صبح به محض به هوش اومدن بعد از اتاق عمل همین جمله رو به زبون اورد!!!!”شگفت زده شدم…

خدایا چقدر دل ادم ها به هم نزدیکه!!! خوب حالا اگه شما ارتباط این قضایا رو فهمیدید ایول دارید بابا کلی علامت تعجب گذاشتم بازم نفهمیدید !!! خوب اگه قرار بود سر از همه چیز در بیارید که من این چند ساله در خدمت تون نبودم

با این حال فکر می کنم زمانی که این گزارش پخش بشه من ایران نباشم. درست مثل زمانی که بالاخره پته من رو ....

برام دعا کنید لااقل اگه مردم یه ضریحی چیزی برام برپاکنید بابا منو دست کم نگیرید من اگه برم هندوستان اونجا منو می پرستند بخصوص امسال که سال ...

البته من هم براتون دعا می کنم.ولی با دعای گربه سیاه بارون نمیاد

تا دست نوشت بعدی…..خدانگهدار.

در آستانه سال جدید

2009-03-18T00:12:00.004+03:30

به نام خدا

خدایا حالا که قراره یک بهار دیگر را در البوم زندگیمان تجربه کنیم دوست دارم مثل همه ادم ها با هات درد و دل کنم…گرچه به نظر ادم هم نباشم

خدا جون قبل از هر چیز ازت می خوام توی سال جدید همه بیماران رو شفا بدی من جمله خودم که اوضاعم حیلی بی ریخته تا برگردند کنار خانوادشون…خدای مهربون تو انسان ای کاش منم بودم رو فطرتا پاک افریدی دارم سعی می کنم سر خدا رو هم گول بمالونم ..پس کمک کن بیشتر به خوبی های افراد فکر کنیم و دعا کنیم هر چی بدیه ازمون دور بشه ولی جه فایده خودمون که از خودمون نمبتونیم جدا شیم ….

خدا جون همه ما در معرض خطا و لغزش هستیم البته معرض رو مثال زدم من خودم که همیشه خدا با کله میرم تو لغزش و خطا ازت می خوام توی سال جدید ب ما کمک کنی تا از زشتی ها و پلیدی ها در امان باشیم یعنی همه از من در امان باشن خدایا نو خودت بهتر از هر کس دیگه ای میدونی که من چقدر حق بعضیا رو ضایع کردم و چون پورنگ بودم نتونستند کاری بکنند حدایا این پورنگی رو از ما نگیر تا من بتونم زیر سایه اون غلطام رو بکنم و ….

خدای مهربون به ما قلبی پر از عاطفه و مهربونی بده الان که لعنتی توش پر از پول و شهرت و شهوته تا همه ادم ها رو دوست داشته باشیم…به ما چشمی بده که فقط پاکی و زیبایی و خوبی دیگران رو جست و جو کنه و بر عیب هایشان بسته باشه.این دعام اگه براورده شه چی میشه خیلی خوش به حالم میشه مثل الان همه منو خوب می بینند ولی ...

خدا جون تو بخشنده و رحیمی پس به ما که مخلوقت هستیم کمک کن در سال جدید بخشندگی و گذشتمون در زندگی بیشتر از قبل باشه.شاید که منو که نخوت و غرور سراسر وجودم رو گرفته ببخشند

خدای مهربون همه اطرافیان..دوستان..خانوادمون رو در پناه خودت حفظ کن و در سال جدید شادی و سلامتی رو ازشون دور نکن….آخه خودم خوب می دونم میخوام چه گندی رو بزنم

در پایان:

خدای مهربون به ما قدرتی بده که به هنگام سختی ها استوار و در برخورد با بدی ها با گذشت و در مقابل خوبی ها قدر دان باشیم که تا حالا من نبودم فقط گاهی اوقات ژستش رو گرفتم …

سه شنبه

۲۷/۱۲/۸۷

چند نکته ...

2009-03-15T01:38:00.004+03:30

به نام خدا
بچه ها سلام.
نظراتتون رو خوندم.. حالا راضی شدید از کجا معلوم ؟؟ضمن تشکر از شما لازم دونستم این دست نوشته رو بنویسم. تا همه تون رو شیرفهم کرده باشم ..
سال ۷۷ زمانی که برای اولین بار جلوی دوربین تلویزیون امدم هرگز فکر نمی کردم تا اینجا ادامه پیدا کند فکر می کردم همون روزا گند کارم در بیاد و زیرابم خورده بشه .. چون منم مثل خیلی از ادم ها که عاشق اجرا بودند دوست داشتم در برنامه ای حضور پیدا کنم.به همین دلیل هم توان و قابلیت هامو ( خودتون می دونید که چه قابلیت های پنهانی دارم ) به کار گرفتم تا ثابت کنم می توانم در این کار موفق باشم. که این قابلیت ها جواب داد ...اما حالا با گذشت سال ها احساس می کنم که دیگر اون قابلیتها!! هم دیگر اثر خود را ندارد و من نیستم که تصمیم می گیرم بلکه تقدیر و سرنوشت نیز تاثیر بسزایی در زندگی دارد همه دروغای بزرگ رو گفتم تا اینجا دووم آوردم ولی حالا می بینم خیلی ها با صداقت و پاکی خودشون و بدون اون قابلیت های ویژه !!! من دارن به اوج شهرت می رسند .. چرا که امروز دیگه فقط به فکر اجرا در تلوزیون و بودن روی انتن نیستم.چرا که با تجربه در این چند سال متوجه شدم حتی انسان سوای من برای تکامل نیاز به پیشرفت و تحول دارد. باز کرده در های کار و کاسبی رو میگم ..
امروز ما زاییده افکار و ورویاهای دیروز ماست پس بیایید از همین الان افکار بهترو بزرگ تری در ذهنمان داشته باشیم تا در سایه توکل به خدا و همت و تلاش خودمان در اینده به ان ها برسیم من چه رویاهایی داشتم دوست داشتم که صاحب بچه شوم و بسنش رو دریا بگذارم ولی ...
.
.
دوستان خوبم نگرانی شما به نوعی من رو شرمنده و متاثر می کند آخیییی ارواح خیک عمم..ولی مطمئن باشید در فضای فعلی که همه برنامه من بدون شک شباهت های زیادی به فیتیله پیدا کرده است تحمل ادامه این روند برای خود من غیرقابل قبول است چرا که ما همیشه به نو بودن و تازگی اسکناس فکر می کنیم وبا این هدف مخاطبین ما نیز سلیقه و گرایششان قطعا تغییر خواهد کرد و بدین دلیل به جای دیدن برنامه های روزمره برنامه هایی که می تواند اگاهی و سطح بینش شما را افزایش دهد انتخاب می کنید.اینا از اون حرفای به قول دستمون .....اگر می بینید چیزی نقل قول نکردم چون بی ادبی بود...
.
امیدوارم که مانیز در این راستا به اهدافمان برسیم. از شما چه پنهون که رسیده ایم .. هر چند هر کاری دشواری ها و نقایص خاص خودش را خواهد داشت اما چون هدفمان متعالیست این بچه پر رو که میگن دست تون اومد ؟؟..این اشکالات به مرور برطرف خواهند شد.
یادتان باشد که زندگی ازمون و خطاست زندگی من که پر از ...بود و هست ..و در سایه این تجربیات منظورم همون اشتباهات است ..است که انسان به تکامل می رسد.
.

فصل بهار

2009-03-15T01:31:00.005+03:30

به نام خدا

شادتر از همیشه می گم سلام. اینکه میگم شادتر از همیشه می خوام نشون بدم که چقدر بی خیالم آخه کسی که حال و حوصله منو داشته باشه خودکشی می کنه چرا من تا حالا نکردم ..به موقعش فعلا که همه چیز بر وفق منه هر چی آدم شیرین عقله دور و بر منو گرفته ..

می دونم سخت مشغول خونه تکونی و نظافت هستید برای همین یک خسته نباشید جانانه بگم به بچه هایی که بدون غرولند به مامان و باباشون کمک می کنند. منم هنوز مشغول خونه تکونی روحم نشدم راستی شما به روح اعتقاد دارید ؟

این جوری که بوش میاد من از بچگی همه چیز رو بو می کردم واسه ی همینه که الانه با هر کلکی که شده خودمو نگه داشتم ..بهار داره از راه می رسه به غیر از بوش صدای پاهاش هم داره میادو اگه خدا بخواد قراره یک فصل تازه دیگری رو با هزار جور دوز و کلک در زندگی تجربه کنیم…..و این تجربه چقدر به ...

خدا کنه بهار امسال به جای ۳ ماه ۱۲ ماه طول بکشه چون این طوری سر تا سر سال بعدمون بهاریه…!گرچه من بی نوا ...

اااااااااااا راستی تا یادم نرفته تولد بچه هایی که تو ماه اسفند به دنیا اومدند رو بهشون تبریک می گم.

تا دست نوشته بعدی

مسافرت چند روزه….

2009-03-15T01:24:00.002+03:30

به نام خدا
دوستان سلام.
جدا که سفر چقدر در روحیه انسان ( خودمو نمیگم )تاثیر می ذاره مخصوصا وقتی کار زیاد باشه…..اون زمان می طلبه که ادم چند روزی برای تجدید قوا ..( آخه تمی تونم بگم منظورم از این کلمه چیه ) و استراحت از محیط کاری فاصله بگیره.
جاتون خالی…این چند روز کلی لذت بردم ..( البته این کار همیشگی منه یه چند مدت واسه تاثیر مکه و مدینه کنار گذاشته بودم ..)از تفریح و گردش در شهر ها و جاهای دیدنی. البته ما که واسه کار رفته بودیم او آستارا یه سیرکی راه انداخته بودند یه پول درشتی گرفتیم و هم حالشو بردیم و هم پولشو و هم اینکه ننه مون رو هم بردیم ددر ..
با این که بین سیرک من پنج روز بیشتر نبود ولی بیچهاره مادرم که حالا حالاها وبال گردنشم .. به چند شهر ایران سفر کردیم و کلی هم خاطرات زیبا و جالب و شادی بخش برام ثبت شد. البته ثبت برای من یه کلمه بی لرزشه من آدم لحطه ام یه آدم هرهری مذهب و حزب بادی
.

یک دست نوشت تصادفی و کوتاه….

2009-03-15T01:16:00.004+03:30

به نام خدا
بچه ها سلام…
نوشته های شما به حدی لطیف و زیباست که نه تنها من( که یه حیونم ) بلکه هر انسانی رو می تونه تحت تاثیر قرار بده.
در یکی از این کامنت ها چه زیبا اشاره شده…
” غم و شادی موندگار نیست….”
بدونید بیشترین هدف من شاد کردن شماست… به قیمت فریفتن همه مدیران و مسئولان مربوطه البته غم و شادی برای هرکس یک تعریف داره …به قول دوستمون حالا کدوم یکیش بماند ..چه با پورنگ و چه بی پورنگ روزها می گذره….
برای من مهم اینه که سعی کردم شادی های شما رو خلق کنم. تا در کنارش از موقعیت تازه ای که برای خودم هم خلق شده کمال سواستفاده رو ببرم
البته ناگفته نماند قرار نیست انسان همیشه در یک جا بماند. (نیگا به من نکنید من اون بالاتر گفتم که کی هستم )…برای پیشرفت نیاز به تحول و تکاپو هم هست.. من اینا رو با آرایش هم که شده ثابت کردم...حتی اگر زمان ببرد.
راستی تا یادم تشکر کنم از پسرهای ...گلی همچون محمد هادی و امید زمانی و محمد حسین محمود زاده که کامنت گذاشتند و اظهار لطف کردند..پسر های ...گلم مطمئین باشید به فکرتون هستم ..( اونجای آدم دروغگو )و براتون ارزوی سلامتی دارم…
.
.
در این شب ها برای ما هم دعا کنید…..آب زمزم و مکه و مدینه که اثر نکرد